محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني
فضايح الصوفيه 251
فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )
ايشان را برآورند ، وراستگو باشند ، تلاوت قرآن نمايند ، و زبان ازمردم باز دارند مگر به خير ، وامين قبيلهء خود باشند ، - پس جابر عرض نمود : يابن رسول اللَّه ! به اين صفات كه مىفرمائى در اين زمان كسى را نمىشناسيم - پس آن حضرت فرمود : اى جابر ! خيالهاى بىفايده مكن آيا بس است كسى را كه گويد على را دوست مىدارم وتولّا به او مىنمايم وحال آنكه اطاعت او نكند ، وفرمان او نبرد ؟ پس اگر گويد رسول اللَّه را دوست مىدارم وحال آنكه رسول اللَّه بهتر از على بود وپيروى او نكند ، و عمل به سنّت او ننمايد ، محبّت او آنكس را هيچ سود ندهد ، پس از خدا بترسيد وبپرهيزيد واطاعت خدا نمائيد ! تا به كرامت فضل و ثواب او فايز شويد ، ميان خداى تعالى وهيچيك از بندگانش خويشى وقرابتى نيست كه اعتماد بر آن كند ، وتوسّل به آن جويد ، دوست ترين مردمان نزد خدا آنانند كه پرهيزكارتر باشند ، و عمل به طاعت بيشتر نمايند ، اى جابر ! واللَّه كه نزديكى به خدا حاصل نشود مگر به طاعت ، برات كسى از آتش با ما نيست ، و كسى را برما حجّتى نيست ، هركس مطيع خداست دوست ماست ، وهركس عاصى خداست دشمن ما است ، و هيچ كس را به دوستى ما دسترسى نيست مگر به طاعت خدا وفرمان بردارى ، وورع از معصيت خدا « 1 » » .
--> ( 1 ) - اصول كافى : 2 / 74 حديث 3 ، امالى صدوق : 499 حديث 3 ، امالىطوسى : 2 / 345 ، روضة الواعظين : 294 .